Blogs

Belangeloosheid

Hoe moet je nou een kunstwerk, een object waarderen?

Volgens de filosoof Immanuel Kant (1724-1804) speelt belangeloosheid daarbij een belangrijke rol. Hij schreef ooit: Das Wohlgefallen, welches das Geschmacksurteil bestimmt, ist ohne alles Interesse. Dit betekent zoiets als: Het genoegen, dat het smaakoordeel bepaalt, is zonder enig belang. In deze zin van Kant spelen drie dingen een rol: genoegen (Wohlgefallen), smaakoordeel (Geschmacksurteil) en belang (Interesse).

Belang hangt volgens Kant samen met het aangename en het goede. Het aangename is iets dat voldoening geeft, het vervult direct een begeerte. Je hebt Lees verder “Belangeloosheid”

Advertenties

Hoe begin ik!

Tips om een stukje te schrijven.

Je wilt een mooie pakkende tekst maken, maar je bent niet bepaald een ‘taalwonder’. Je vindt het lastig om kort maar krachtig over het voetlicht te krijgen wat je kwijt wilt. Misschien maak je iets en spreekt het resultaat voor zichzelf in al zijn pracht, maar wil je er toch ook wat bij vertellen. Of je hebt iets meegemaakt Lees verder “Hoe begin ik!”

Marisol, beroemd, vergeten en hervonden

Marisol, “Women and Dog” (1963–64), on view in the Whitney Museum exhibition ‘America Is Hard to See’ (photo by Benjamin Sutton/Hyperallergic)

Marisol (1930-2016) was een ster in de New Yorkse kunstscène in de jaren 1960. Ze brak door met een solotentoonstelling in 1962 in de Stable Gallery. Er waren heldere, hoekige sculpturen van mensen te zien die een scala aan Amerikaans leven vertegenwoordigen: van de Kennedy’s tot een stoffige boerderij tot aan de kunstenaar zelf. Marisol combineerde geverfde en minimaal gesneden houten figuren met gevonden voorwerpen zoals schoenen en deuren. De sculpturen waren grappig maar indringend, eenvoudig ogend maar vakkundig gemaakt.

Hoewel de tentoonstelling een carrière met groot artistiek succes en een sterrenstatus tot gevolg had, verdween ze toch tientallen jaren onder de radar. De laatste jaren is er weer een hernieuwde waardering van haar uitzonderlijke werk. Marina Pacini, hoofdconservator van het Memphis Brooks Museum of Art was de organisator van een Marisol-overzicht in 2014. Zij vertelt: “Marisol was een van de meest gerespecteerde kunstenaars van de jaren zestig. Naarmate de decennia verstreken, werd ze ten onrechte uit die geschiedenis geschreven. Mijn doel was om haar terug te brengen naar de bekendheid die ze terecht verdient. Haar onnavolgbare sculpturen en werken op papier behandelen enkele van de meest meeslepende en actuele kwesties van de laatste halve eeuw, van vrouwenrollen en kansarme mensen tot een discussie over creativiteit en ouderdom. Haar werken blijven tegenwoordig net zo belangrijk als toen ze ze maakte.”

Marisol zelf hield het in 1968 voor gezien, hetzelfde jaar dat ze een soloshow had op de Biënnale van Venetië. Ze ging een aantal jaar de wereld rondreizen. Bij haar terugkomst bleek de kunstwereld behoorlijk veranderd. Ze ging weer aan de slag, maar vond geen aansluiting meer bij het kunstpubliek. Tot 2014, toen Marina Pacini een retrospectief organiseerde. Ze heeft daar nog twee jaar van kunnen genieten, op 85-jarige leeftijd overleed ze.

Lees het hele artikel hier, het is in het Engels en er staan prachtige foto’s bij.

 

Context en de prostituee als kunstobject

Elaine Vis, 2009, GoodBad, Een Ander Daglicht Utrecht (NL)

Marcel Duchamp heeft overtuigend aangetoond dat context belangrijk is voor de beleving van een object. In zijn poging elke flinter esthetiek te laten verdwijnen, kocht hij een massaal geproduceerd product. Dat kon van alles zijn, zoals een flessenrek, sneeuwschep, fietswiel en urinoir. Hij zette er een handtekening op en plaatste die dingen in de kunstcontext: een plek waar mensen samenkomen om van kunst te genieten (museum, tentoonstelling, presentatieplek). Zijn wens om iets te vinden dat geen esthetische waarde zou krijgen bleek een hopeloze actie. Lees verder “Context en de prostituee als kunstobject”

Beeldhouwen met stof

Wat doe je al je het allerliefst beeldhouwer wilt worden? Zorgen dat je het wordt natuurlijk!

Madame Grès (1903-1993) droomde van een carrière als beeldhouwer. Helaas vond haar familie dat geen toekomst voor een vrouw. Ze mocht wel kleding leren maken. Madame Grès verruilde daarom het marmer voor zijden jersey en ontwierp de prachtigste creaties.

Met het soepele jersey kon zij beeldhouwen op het lichaam. Grote hoeveelheden Lees verder “Beeldhouwen met stof”

Groene banaan versus I’m a lady

In de Volkskrant van 4 januari 2014 vond ik het bijgaande bericht: ‘Een groene banaan bij u aan de muur?’ In eerste instantie dacht ik: grapje. Maar al snel las ik dat de zogenaamde groene banaan door ‘Het Amsterdamse kunstenaarsduo Lernert & Sander’ is gemaakt. Het duo ‘fotografeerde in opdracht van de fotobijlage van de Volkskrant een onvolwassen banaan’, noteert de krant bij de foto. Om het nog extra spannend te maken voegt zij toe: ‘Onrijp als de Lees verder “Groene banaan versus I’m a lady”

Flashmob = Happening?

Mijn promotieonderzoek is een reis die me naar allerlei hoeken en gaten van de kunst brengt. Bij het uitspitten van het werk van Marina Abramović kwam ik het woord happening tegen. Er ging meteen een lichtje branden: was dat niet hetzelfde als de hedendaagse flashmob?

De flashmob is een georganiseerde samenkomst van mensen die iets doen op een openbare plek waar je vooral geen verrassingen verwacht, de hal van een treinstation, de bibliotheek, het plein bij de kerk, een wachtruimte op een Lees verder “Flashmob = Happening?”