Blogs

Potverdorie

Karin Mack, Zerstörung einer Illusion, 1977. ©2016 KARIN MACK/DACS, LONDON/THE SAMMLUNG VERBUND COLLECTION, VIENNA

Meetlat
Hoe meer ik me verdiep in kunstenaars, hoe dieper ik me bewust word van mijn culturele bagage. Het is frustrerend om te merken hoezeer ook ik de meetlat heb liggen bij stromingen en bewegingen die al zo lang de kunstwereld bepalen. De lijst is eindeloos, kijk Wikipedia er maar op na. Daar vind je een indeling in perioden met elk een scala aan stromingen en bewegingen. Het begint bij de Lees verder “Potverdorie”

Advertenties

Wat is een fotograaf?

 

Schrijven met licht, natuurkunde en handelen
Fotografie betekent letterlijk: schrijven (grafie) met licht (phos). Dus als je fotografeert, dan schrijf je met licht. Mooi hè. Ik vind het in ieder geval erg mooi klinken. De nuchtere kant ervan is dat schrijven met licht een natuurkundig procedé is van lichtgevoeligheid. Het is het moment waarop de fotograaf met een vinger – Kllllik! – de foto maakt. Dit procedé laat ik hier verder voor wat het is. Als je hierover meer wilt weten, zoek dan op internet naar ‘lichtgevoeligheid’. Je vindt daar prima informatie. Wat mij interesseert is wie er vastzit aan die vinger, de persoon die beslist over het klllik-moment, ofwel het handelingsprocedé. Lees verder “Wat is een fotograaf?”

In the spotlight: moi

Door uitgeverij ThiemeMeulenhoff.

In het voorjaar van 2017 ben ik geïnterviewd voor de nieuwsbrief van ThiemeMeulenhoff. Al heel lang werk ik vanuit mijn eigen bedrijf als taalredacteur voor deze uitgeverij. Hieronder vind je de weerslag van het interview.

Kun je jezelf even voorstellen?
Op 10 mei 1959 kwam ik ter wereld in Zandvoort aan zee. Ons huis stond op nog geen 300 meter van het strand. Regelmatig keer ik nog terug, om mee te doen aan de Zandvoort Circuit Run, een hardloopevenement over 12 km. De Run gaat over het circuit (ik schijn vroeger mijn handen tegen mijn oren te hebben gehouden tegen het indringende ‘jankende’ geluid van de raceauto’s), de boulevard, het strand en door het dorp. Jawel, ik ben dus ook nogal een sportief type. Altijd al geweest. Gelukkig maar, want dan kan ik mijn zittend bestaan als redacteur van Lees verder “In the spotlight: moi”

Maar wat weet je dan nog? Abramović en muren

Je kunt – als je wilt – heel veel lezen van en over Abramović. En dat heb ik gedaan. Je kunt ook – als je wilt – heel veel zien en horen van en over Abramović. En dat heb ik grotendeels gezien en gehoord. Al die informatie zou je een stap verder moeten brengen in het doorgronden van deze kunstenaar. Toch overheerst bij mij na het lezen van het laatste boek de gedachte: tja, wat weet ik nou eigenlijk …
Dit laatste boek is Walk through walls, een memoir, van Abramović. In dat boek levert ze een keurig overzicht van haar carrière in de kunst. Met keurig bedoel ik dat ze alles wat ze ooit heeft losgelaten in interviews, boeken, filmpjes en artikelen, netjes heeft rondgebreid in een overzichtelijk geheel van elkaar logisch volgende stappen. Uit het ene kunstproject lijkt het volgende zich aan te dienen. Aspecten uit haar verleden sluiten daar naadloos op aan.
En zo werkt dat natuurlijk ook met een autobiografie, pardon ‘memoir’. Dat doen we allemaal. We maken mooie logische verhalen van ons leven en werk. Wat heerlijk is, en fantastisch. Je wordt daar gelukkig van. Voor mijn promotieonderzoek is deze neiging wat jammer. Abramović heeft het in haar memoir voor elkaar gekregen een fraai omhulsel te schetsen. Zij mag dan ‘door muren lopen’, ze kan ze ook goed bouwen. Als lezer kom ik daar niet doorheen.

Mijn ziel vliegt uit …

Mijn ziel vliegt uit en waadt in eenzaamheid
Door een blauw wolkenmeer van vroolijkheid,
En slurpt de blauwe lucht als zoeten wijn,
Aethern gemengd met eeuw’gen zonneschijn.
uit: Mei van Herman Gorter

Back to the seventies, feminists

De Opzij herdenkt het overlijden van Kate Millet (6 september 2017), auteur van Sexual Politics (Sekse en macht in de Nederlandse vertaling), en heeft het bijgevoegde filmpje op YouTube gevonden. Daarin is te zien en te horen hoe het toeging tijdens het feminisme rondom 1970/80. Mooi om de vrouwen wiens boeken ik ooit heb gelezen.

Feminist aesthetics, then and now

Tijdens het symposium van de NGE, het Nederlands Genootschap voor Esthetica (september 2017), werd ik gewezen op het bestaan van feministische theorie over kunst. Op de site van de American society of aesthetics (ASA) zouden artikelen over feministische esthetica staan. Enthousiast zocht ik dat direct op, want zou dat even goed van pas komen: een feministische theorie over kunst past wel heel precies in mijn promotieonderzoek-straatje. Het gaat dan over het theoretische deel van de kunstfilosofie vanuit feministisch gezichtspunt.
Al zoekende blijkt dat veel me al bekend is. Suf genoeg dacht ik die ene alomvattende theorie te vinden. Bij feminisme is dat een contradictio in terminis, want natuurlijk gaat het dan niet om één bepaald soort esthetiek. Zoals bij alle feministische theorieën gaat het om het in twijfel trekken van allerlei veronderstellingen. Het gaat om het denken in stereotypen over gender, beïnvloed door sekserollen. In dit geval dus over kunst en esthetiek. Bij de geschiedenis kennen we dat inmiddels heel goed (history/herstory), maar die vraagtekens zijn natuurlijk ook gezet bij filosofieën van schoonheid, kunst en zintuiglijke ervaring.
Die vraagtekens ken ik en het daar zit niet mijn interesse. Ik wil geen filosofieën bevragen in termen van sekse en gender. Ik wil vrouwen in de kunst centraal stellen, onderbouwd met allerlei filosofieën over schoonheid, kunst en zintuiglijke ervaring. Maar wie weet is dat simpelweg de andere kant van eenzelfde medaille.
In deze blog dus een artikel, in het Engels, over feministische esthetica.

Contemporary Art and Feminism

‘The more things change….’ Feminist aesthetics, then and now

Catriona Moore (for Artlink, 2013 in press)

Forty years ago artists and scholars first tentatively asked, ‘Is there a feminine sensibility?’ Recent all-woman shows allow us to review feminist aesthetic speculations, and a swift backwards glance over the ‘herstory’ of such curatorial laboratories highlights shifts and continuities. [1] However it appears that the jury is still out on that old feminine aesthetic conundrum.

The first thing that strikes us in hindsight is the activist tenor of feminist aesthetics, the idea of reaching out ‘into the real world’ to create new audiences by exploring women’s social, political and cultural experience.Back in 1975, for instance, Women’s Liberation mounted a stall at the Sydney Royal Easter Show, displaying a variety of women’s arts and crafts, including hand-printed T shirts, silkscreen and offset posters, badges, jewellery, ceramics and bric-a-brac alongside stickers and pamphlets on…

View original post 2.444 woorden meer